Emma E3 - Drechtstreek E3 : 3 - 2 (15-04-2010)  Gisteravond op de beruchte Krommendijk (of zoiets) de altijd lastige uitwedstrijd tegen Emma. Thuis hadden we in een heerlijk fair voetbalgevecht gewonnen met 4-3. Opvallend was dat de warming-up vandaag stroef verliep en dat betekent vaak een slap begin, en we wisten dat Emma alles zou geven voor hun laatste kans. Ondanks dat kwamen er snel grote kansen die we normaal gesproken hadden moeten maken. Dan hadden we ook afstand kunnen nemen. De wind stond strak op het veld en via een verre trap van de keeper viel de bal precies voor de voeten van een Emma speler die goed uithaalde en een de tussenstand was 1-0. Echter binnen 5 minuten was het 1-2 en was Emma rijp voor meer tegengoals, ruststand 1-2. De trainer was niet blij met de inzet, er werd slap en zonder passie gespeeld en dat moest echt beter, wilden we deze wedstrijd gaan winnen. Na de beginperiode in de tweede helft hadden we eigenlijk een zuivere strafschop verdiend door een zeer kwalijke overtreding van Emma. Dit werd uiteindelijk een corner op advies van de Emma leiding en daarna kwamen we door het voetbal van onze tegenstander niet goed meer in het spel. Het veld was te lang en er was weinig tot geen support om een aanval op te zetten. Opnieuw na een lange uittrap, kon er worden ingeschoten door Emma, stand 2-2. Emma scoorde even later terecht een doelpunt via een lange bal die Michael moeilijk kon zien door de laagstaande zon. Toch ving hij hem keurig op maar helaas glipte de bal net door zijn vingers over de lijn wat door ons eerlijk werd bevestigd (onder het motto eerlijkheid duurt het langst), 3-2. De kracht was uit de ploeg en we konden niet meer scherp aanzetten voor de 3-3 ondanks dat er nog een aantal kansen kwamen. Jammer mannen, we kunnen niet altijd winnen en verliezen hoort ook bij sport. De volgende wedstrijd gaan we weer verder voetballen voor een plek bovenin onze poule. Allemaal een goed weekend! Marcel ter Stege
V.V.G.Z. F1 - Drechtstreek F1 : 0 - 2 Zaterdag 17 april; het is nog maar 2 weken geleden dat we voor de 3e keer dit seizoen gelijkspeelden tegen VVGZ. De ingewijden hoef ik niet meer te vertellen dat we zowel in de najaarscompetitie (3-3 en 2-2) als de 1e wedstrijd van de voorjaarscompetitie (weer 2-2) onderling maar niet konden uitmaken wie van ons de sterkste was. Het leek wel of we een soort “Siamese tweeling” aan het worden waren. We kwamen maar niet ‘los van elkaar’; om ‘gek’ van te worden. Maar er heeft nog nooit zoveel op het spel gestaan als bij deze, 4e ontmoeting. Met voor ons nog 2 wedstrijden te gaan, stonden we (weer) allebei (‘virtueel’) bovenaan met 9 verliespunten. Papendrecht (de najaarskampioen in deze hoogste groep) volgde ons op de hielen met 10 verliespunten. Eigenlijk zouden we onze Papendrechtse concurrent dus allebei een groot plezier doen door weer gelijk te spelen. We waren dit keer beiden niet van plan om dit weer te laten gebeuren! Vrijdagavond voor de wedstrijd hadden we een ‘snipperdag’ genomen en ons afgemeld voor de E-selectieronde voor volgend seizoen. De trainers/coaches waren nog met dit seizoen bezig en wilden alle spelers uitgerust, fit en scherp aan de aftrap hebben. Dat was een opgave op zich, gezien het feit dat we om 7:45 uur moesten vertrekken en om 8:30 uur moesten beginnen. De meeste jongens waren nog nooit zo makkelijk (vrijwillig) op tijd in bed te krijgen als die vrijdagavond.
We kozen voor de tactiek om met stabiliteit in de verdediging VVGZ niet gevaarlijk te laten worden. Hierdoor zouden Rens, Tycho en Brett in principe niet gewisseld worden en gebruikten we onze enige wissel om alleen in de voorhoede te rouleren. Dat moest er ook voor zorgen dat de aanvallers (Diego, Luke en Timo) - tijdens een wissel - genoeg rust zouden krijgen en dat daardoor onze aanval de hele wedstrijd wat krachtiger bleef. Yari ondersteunde de aanval vanuit het midden. Deze tactiek werkte voor een deel goed. Door de stabiele verdediging kon VVGZ niet echt gevaarlijk worden. Voor een deel kwam dat omdat Yari meer als verdediger actief was (dan als ondersteuner van de aanval) en Brett niet al te vaak zijn laatste linie verliet. Met een verdedigingsblok van 4 spelers is het ook niet makkelijk om doelkansen te krijgen. Op zich een goede ontwikkeling, maar Diego en Luke waren daardoor wel vaak verplicht om samen het doel van VVGZ te vinden. En dat viel niet mee. Na de wissel Timo voor Yari kwam ook daar verbetering in, zonder dat het verdedigend nu veel moeilijker werd. Met 3 Drechtstreek-aanvallers heeft VVGZ tenslotte ook meer verdedigers nodig… Het gevaarlijkste moment voor VVGZ ontstond door een gelukkige klutsbal, waardoor een VVGZ-aanvaller toevallig alleen voor Joost kwam te staan. Joost liep echter op tijd dapper zijn doel uit en wist met zijn knie de bal weg te werken. Aan de andere kant probeerde het aanvalstrio het wel, maar veel verder dan een paar schoten kwamen we niet. Een doorglijdend schot van Luke kwam nog het dichtst bij een doelpunt, maar die was net aan de verkeerde kant van de paal. Zonder al teveel gevaar over en weer gingen we dan ook met 0-0 rusten.
Dan moest het verschil maar in de tweede helft gemaakt worden. In de laatste wedstrijden was echter gebleken, dat we dan vaak in de verdrukking komen. De aanval is de beste verdediging, dus dan toch maar de tactiek loslaten en de aanval zo krachtig mogelijk neerzetten. Luke (naar het midden) en Timo (naar rechtsvoor) wisselden van plek en Diego kwam er weer in. Yari ging nu de verdediging ondersteunen zodat daar nu de krachten werden verdeeld. Toch leek de 2e helft weer het ‘oude liedje’ te worden. VVGZ was duidelijk niet tevreden met de weinige kansen in de 1e helft en begon sterk. Dit leverden enkele moeizame momenten op bij het doel van Joost. Een VVGZ-aanvaller - met zijn rug naar/tegen de uitkomende Joost - probeerde het met een ‘hakkie’. Gelukkig was de afstand tot het doel groot en de snelheid van de bal laag, zodat de prima meegelopen Diego de bal rustig kon oppikken en uitverdedigen voordat deze in het lege doel rolde. “Jaapie” (nr. 7) probeerde het met een hard diagonaal schot (net naast). De mooiste en belangrijkste redding (misschien wel van het hele seizoen) zullen we niet snel vergeten. De weer goed uitgekomen Joost wist in eerste instantie een aanstormende VVGZ-speler te stoppen, maar de bal bleef in de buurt van de goal ‘hangen’. De VVGZ-speler rende naar de bal toe en in de draai schot hij de bal hoog en zuiver richting het dak van het doel. Joost was echter net zo snel en rap. Hij dook katachtig in de baan van het schot en stompte de bal tot hoekschop! Langzaam ging de Zwijndrechtse storm liggen en nam Drechtstreek het initiatief koelbloedig over. Na een paar speldenprikken viel in de 13e minuut dan toch het belangrijke eerste doelpunt! Na een hoge uitverdedigende bal op het middenveld kreeg Luke de bal tussen 3 of 4 tegenstanders prima onder controle. Aangezien er nog weinig steun was, ging hij alleen op avontuur; en hoe! Tijdens zijn slalom richting het doel leek hij de bal uiteindelijk bij de laatste tegenstander te verspelen, maar schoot hij de bal pardoes toch in de rechterbovenhoek: 0-1. VVGZ moest hierdoor eigenlijk ‘alle hens aan dek’ spelen, maar was daar niet (meer) toe in staat. Drechtstreek hield het initiatief en in de 19e minuut was het definitief beslist. Een eerste (te korte) hoekschop van Diego werd nog tot een nieuwe hoekschop verwerkt, maar de tweede was bij de 2e paal een prooi voor Timo. Met zijn bovenbeen (de bal was te laag om te koppen en te hoog om te schieten) tikte hij de bal binnen: 0-2. In de blessuretijd had het zelfs nog 0-3 kunnen worden, maar het harde schot van Diego werd nog net op de lijn door een VVGZ-speler met de borst tegengehouden.
Na het laatste fluitsignaal ontstond een waar ‘volksfeest’ onder de spelers, trainers/coaches en aanhang van Drechtstreek! ‘Eindelijk’ gewonnen van VVGZ! Maar eerlijk is eerlijk, wanneer VVGZ wel dat 1e doelpunt had weten te scoren …… ?!?! VVGZ is door dit verlies niet per definitie kansloos voor de (gezamenlijk) titel, maar ze kunnen ons niet meer inhalen. Papendrecht blijft door hun 1-2 winst bij VVAC de belangrijkste concurrent, maar zij moeten hun laatste wedstrijd nog spelen tegen … VVGZ! Wij moeten volgende week thuis aantreden tegen Oranje Wit. Bij winst is het onbelangrijk wat Papendrecht doet. Bij een slechter resultaat mag Papendrecht niet winnen van VVGZ. Volgende week zaterdag zullen we het weten ………….
Erik Alderliesten
Drechtstreek F2 -Grootte Lindt F2 : 1 - 3 In het vroege zonnetje op de Savanne van Drechtstreek wachtte ons een wedstrijd tegen een tegenstander die we op basis van het verleden moesten kunnen winnen. Geheel anders liep de wedstrijd. We begonnen sterk en speelde op de tegenstander zun helft die wel onder druk kwamen maar wij nooit echt gevaarlijk werden .Na 10 minuten werd er een schot op het doel van ons getrapt en geheel tegen de verhouding in ging deze over Frank zo het doel in .0-1. Daar hadden we niet op gerekend en nu moesten we vol aan de bak naar de gelijkmaker .Het liep echter niet voorin de spitsen Lars en Robin waren veel te timide waar Daan het nog compenseerde met werklust .De druk lag dan ook vooral op onze verdediging maar die stond de rest van de 1e helft goed.
De 2e helft was net als de 1e we voetbalden onder druk en af en toe kwamen we eruit maar echt gevaarlijk werd het niet. Het werd uit een vrije trap zelfs 0-2 voor Grootte Lindt en toen werden we een beetje wakker en feller .Dat resulteerde in een doelpunt van Daan die nu wel doorliep en de 1-2 maakte.
Het kon nog en we gingen er ook voor maar toen Grootte Lindt doorbrak en Frank goed zijn goal uitkwam maar geblesseerd raakte in deze aktie scoorde ze weer.1-3. Het was gedaan deze wedstrijd maar er waren er nog die erin geloofde maar toen Bart een karaktiristieke run langs de lijn maakte werd hij grof onderuit gehaald, en met pijn aan zijn been ging hij eraf.
Het was jammer maar het zat er deze wedstrijd niet in ,wellicht dat de selectie wedstrijden van een avond daarvoor debet aan was ,want F1 had hier verstek laten gaan en die hadden wel gewonnen
|