24-04-2010 F1 KAMPIOEN!

Zaterdag 24 april de laatste, alles beslissende competitiewedstrijd thuis tegen Oranje Wit F1! Voor alle jongens de laatste competitiewedstrijd als F-speler en voor iedereen – behalve Timo – een kans om voor de 3e keer op rij kampioen te worden.
Op verzoek van Patrick had de wedstrijdsecretaris kunnen regelen dat we op het hoofdveld mochten spelen; helemaal top natuurlijk! Deze groene omstandigheden waren in ieder geval in ons voordeel ten opzichte van de gebruikelijke ‘toendra’ (het WETRA-veld) bij de laatste thuiswedstrijden.
We wisten allemaal dat de jongens lekker kunnen voetballen en voor niemand onder hoeven te doen. Toch gaan in de aanloop naar zo’n wedstrijd de cijfertjes soms een eigen leven leiden (en niet het voetballen). En helaas spraken die cijfertjes niet in ons voordeel. Van de 18 behaalde punten hebben we er slechts 5 in vier thuiswedstrijden bij elkaar weten te sprokkelen en maar liefst 13 (!!) in vijf uitwedstrijden. Bovendien hadden we nog van geen enkele ploeg 2 keer weten te winnen en laten we nu net uit bij Oranje Wit (al) met 1-3 hebben gewonnen… Tel bij deze statistieken de spanning van een kampioenswedstrijd en de grote hoeveelheden supporters langs de lijn op en dan borrelt er toch af en toe het gevoel van ‘het zou toch niet waar zijn dat …’ op.
De trainers en het publiek wisten bovendien bij aanvang van de wedstrijd ook nog dat Papendrecht hun wedstrijd tegen VVGZ maar weer eens had gewonnen met 1-0 … De opdracht was simpel: alleen winst is voldoende!! Toch hebben we maar besloten om de spelers hier niet van op de hoogte te brengen.

Na een ferm ‘welles/nietes’ spelletje met de trainers (en zichzelf) gaf Yari zich vrijwillig op om als reserve te beginnen. Hij leek wel het meest nerveus van alle spelers. Een herkenbaar Drechtstreek F1 verscheen dan ook bij de aftrap: Joost op doel, Brett laatste man, Tycho links en Rens rechts achterin. Met Timo in het midden en Diego links en Luke rechts voorin was de aanval op z’n sterkst! En eerlijk is eerlijk: vanaf aanvang was dat te merken. In het heerlijk ochtendzonnetje combineerde ons aanvalstrio er op de achterste helft van het hoofdveld vrolijk op los. Dit leverde vanaf aanvang al direct de nodige dreiging op bij het doel van Oranje Wit. Zowel Luke als Diego kreeg een paar kleine kansjes, maar of er werd net te snel geschoten of er werd net te lang gewacht. Oranje Wit kon vooralsnog echt gevaar voorkomen.
Dit was ook aan de andere kant het geval. Rens en Tycho speelden alsof ze de Champions League finale speelden; geen aanvaller van Oranje Wit kwam er langs. En zoals altijd gaf Brett de rugdekking, maar eerlijk gezegd was dat niet vaak nodig.
In de 8e minuut brak Timo de ban. Na zelf de bal veroverd te hebben door bij het doel van Oranje Wit fel te storen, ging hij goed door en alleen voor de keeper haalde hij hard uit: 1-0! Het hele team leek er in te (gaan) geloven en dartelden over het veld als een stelletje lentelammetjes, maar dan wel met een bal aan de voet.
Het tweede doelpunt wilde echter maar niet vallen, terwijl de mogelijkheden er wel waren. Yari wisselden met Diego, maar dit bracht geen verlossende 2e treffer. Drechtstreek had het initiatief en gaf weinig weg.
En dan spoken de ongeschreven voetbalwetten toch stiekem door je hoofd: wanneer het doelpunt niet aan de ene kant valt, zal je zien dat hij wel (ten onrechte) aan de andere kant er in gaat. Maar dan hebben wij Joost nog! Met een prachtige zweefduik verwerkte hij een schot op weg naar de bovenhoek tot hoekschop.
We gingen dan ook rusten met een ‘magere’ 1-0, maar met het ‘vette’ gevoel dat we alles onder controle hadden.

En dan komt de tweede helft. De tweede helft waarin we in deze competitie zo vaak onder druk kwamen, maar vorige week bij VVGZ voor het eerst weer eens konden ombuigen. Hoe zou het nu gaan? De jongens waren er in de kleedkamer in ieder geval wel uit: we gaan winnen!
En dat hebben ze de 2e helft laten zien. Vanaf de aftrap liep alles op rolletjes. Eerst was het nog Timo die een strakke voorzet van Luke net niet goed raakte en daarna Diego die even later net wel goed de paal raakte, maar er was bij niemand sprake van enige druk, paniek of spanning. De ene aanvalsgolf na de andere bleef maar komen en in de 5e minuut kon Diego weer aanleggen voor een hoekschop. Een eerdere hoekschop was nog in het voorste zijnet beland, maar deze keer legde hij de bal perfect in de pot. De keeper van Oranje Wit verkeek zich hier volledig op en tikte de bal achteruit in zijn eigen doel: 2-0. We tellen het doelpunt toch maar voor Diego. Het vertrouwen en geloof in een goede afloop was nog nooit zo groot geweest en toen ging het hard.
2 minuten later maakte Diego er 3-0 van na een prima dieptepass van Timo en in de 9e minuut was het Luke die na een splijtende pass van zijn broer Brett alleen op de keeper af weer ouderwets beheerst afrondde: 4-0!
Inmiddels waren er wat spelers en ouders van Papendrecht komen kijken of er voor hen nog wat te vieren zou komen, maar die konden de hoop laten varen en maar beter van het mooie voetbal genieten.
Gedurende een kleine 10 minuten na de vierde treffer kwam er wel de klad in bij Drechtstreek. De teamgeest was wat verdwenen en menige speler wilde (zelf) ook wel op avontuur. Dit was natuurlijk niet zo vreemd bij zo’n stand, maar Oranje Wit werd daardoor een stuk gevaarlijker. Maar ook dan moesten zij maar weer proberen om Joost te passeren en die wilde daar niet aan meewerken. Na een paar goede reddingen op schoten en bij op het doel afstormende aanvallers van Oranje Wit begon Drechtstreek toch maar weer het oude spelletje op te pakken.
En kort voor tijd leverde dit na prima en snel samenspel de eindstand op. Na diverse strakke ballen tussen diverse medespelers kreeg Luke de bal op rechts en liep diagonaal op de keeper af naar het doel. In plaats van in de korte hoek af te ronden (waar de keeper de bal verwachtte) speelde hij de bal hard in de lange hoek en daar hoefde Diego de bal er alleen maar in te glijden: 5-0!

Na het laatste fluitsignaal kon het feest losbarsten. De jongens hebben geheel op eigen kracht op overtuigende wijze en met hun grootste uitslag laten zien dat Drechtstreek F1 de terechte voorjaarskampioen is in de hoogste (!!) poule van de regio.
En laten we eerlijk zijn: wanneer je 4 punten van de nummers 2 en 3 pakt, je de meeste wedstrijden gewonnen hebt (6), je de minste wedstrijden verloren hebt (1), je de minste tegentreffers hebt (9) en je - voorlopig - het beste doelsaldo hebt (+ 13), dan heb je het ook dik verdiend!

Erik Alderliesten