28-04-2010 Drechtstreek F4 Kampioen !

Alhoewel F4 er om bekend staat altijd iets later te arriveren dan de afgesproken tijd, waren vandaag alle spelers precies op tijd aanwezig. Het was duidelijk, vandaag was het erop of eronder. De kater van vorige vorige week was enorm!! Ze hadden het kampioenschap kunnen pakken maar lieten het bij Oranje-Wit helaas liggen. Tja en nu stond Wieldrecht klaar om de opmars naar de titel tegen te houden. Uit hadden we nog met 2-8 verloren dus de kans was klein. Maar dat we bij F4 met echte winnaars te maken hebben was direct al duidelijk, het debacel van vorige week was aan de kant gezet en deze wedstrijd was gewoon een nieuwe kans. De kinderen hadden er zin in. Hoewel de altijd rustige trainer Wim-Jan mij voor de wedstrijd toefluisterde dat hij er gewoon zenuwachtig voor was.

In de kleedkamer werd de tactiek nog een even doorgesproken. De belangrijkste opdracht voor de verdedigers Daan, Sven en Jarno was: "Laat dat jongetje met die donkere haren niet aan de bal komen". En zelfs de middenvelders Henri en Thomas moesten aan deze opdracht meehelpen. Die jongen had tenslotte de vorige keer de 8 goals gescoord. Toen ze het veld opliepen wees trainer Nico een jongetje van Wieldrecht aan op het veld en zei heel duidelijk: "Die is het". En toen begon de wedstrijd!!!
Na ongeveer 5 minuten scoorde Ramon het eerste prachtige en bevrijdende doelpunt. De supporters langs de kant konden gelukkig weer een beetje ademhalen, ze liepen tenslotte al een beetje rood aan. Wieldrecht bereikte eigenlijk zelden de beruchte jongen door goed dekken door Daan, Henri en Thomas en als ze er al een keer door kwamen zorgden Sven en Jarno er trefzeker voor dat de bal werd weggewerkt. En de enkele keer dat ze in de buurt van het doel kwamen had keeper Rens de bal stevig in zijn handen. Vooraan zetten de aanvallers Sid, Lars, Brett en Ramon om de buurt steeds meer druk, waardoor er een corner werd afgedwongen. De eerste werd door een verdediger bij de eerste paal over de achterlijn weggewerkt, dus opnieuw een corner. Deze draaideThomas prachtig het doel in maar de bal kwam er ook even hard weer uit. Wat was er hier aan de hand?? Scheidsrechter Jack besloot na een grondige inspectie van het doel dat de bal vanaf een handvat achter de doellijn was teruggesprongen en kende het doelpunt toe. De supporters die naast het doel van Wieldrecht stonden gaven heel sportief ook aan dat het een terecht doelpunt was. De ruststand was 2-0.

Wim-Jan werd tijdens wedstrijd wel drie keer door A.S.W.H. gebeld met de vraag wat de stand was bij ons, maar drukte deze telefoontjes telkens weg. Wat de trainers in de kleedkamer tegen de jongens hebben gezegd weet ik niet want daar mag een supporter niet bij zijn, maar na de rust gingen ze er weer fel tegenaan. Brett raakte met een enorme poeier de lat en ook Lars scoorde bijna. De middenvelders en de verdedigers zorgden er nog steeds heel solide voor dat Wieldrecht niet aan voetballen toekwam en Sid en Henri waren op alle plekken van het veld te vinden. Bij een inworp riep Daan heel hard dat hij hem langs de lijn zou ingooien, waarna hij hem naar Thomas in het middenveld wierp. Heel droog meldde hij nog even aan Wieldrecht: "grapje!". Dit zal Thomas echter niet hebben gehoord want hij was al op weg naar de 3-0. De supporters kregen er steeds meer vertrouwen in en toen Brett het de verdediging van Wieldrecht zo lastig maakte dat ze uiteindelijk zelf de bal het doel inliepen, werd er langs de lijn al feest gevierd (4-0). Toen Wieldrecht twee minuten voor het einde toch nog een keer scoorde (het was inderdaad die bewuste jongen) kon dat de pret niet meer drukken. ZE HEBBEN HET GEDAAN, KAMPIOEN. Na het eindsignaal renden alle spelers, trainers en supporters het veld op en werden de jongens gehuldigd onder een prachtig spandoek. Wij hebben een jaar lang genoten van onze jongens, die een geweldig team vormden in voor en tegenspoed en voor ons waren ze al lang KAMPIOEN.