Onrechtmatig spelende Kraaien, lucky shots in de kruising vlak voor tijd, vliegende tackels, de HSL en een Panenka. Het slot van de competitie van Drechtstreek 4 was hectisch maar kende een happy end. Een verslag.
Zaterdag 1 mei 2010: de dag van de confrontatie tussen Drechtstreek 4 en Oranje Wit 6, een ontmoeting tussen de nummers één en twee van de competitie. Twee punten verschil in het voordeel van Oranje Wit. Een allesbeslissende wedstrijd dus op de laatste speeldag van de competitie. Drechtstreek staat lange tijd 1-0 voor. Maar met nog enkele minuten op de klok maakt Oranje Wit met een fraai maar wat gelukkig afstandschot in de kruising gelijk. Oranje Wit kampioen. De KNVB besloot echter anders.
Twee weken eerder. Drechtstreek 4 gaat bij Rijsoord op een 0-0 eindstand af. Met nog enkele minuten op de klok maakt Rijsoord met een fraai maar wat gelukkig afstandschot – bijna - in de kruising gelijk: 1-0 en de kansen op het kampioenschap nemen af. Maar uit nadere beschouwing blijkt Rijsoord mede zo’n sterke pot te spelen met hulp van enkele spelers uit het twee klassen hoger spelende vierde elftal. ‘Overspelen die wedstrijd’, is het oordeel van de KNVB. En zo staat donderdag 13 mei de herkansing op het programma. De opdracht is duidelijk: winst brengt de titel met één punt voorsprong op nummer twee, Oranje Wit.
Captain Frans Kooijmans had het strijdplan uitgedacht. Helaas bleek ‘s middags dat Ronald Rietveld naast deze kampioenswedstrijd ook nog andere verplichtingen had en niet op tijd aanwezig kon zijn. Mart Witvliet moest plots opgelapt worden en terwijl hij nog ingetaped werd door zijn broer Eelco, floot de scheidsrechter al voor het begin van de wedstrijd. Drechtstreek startte dus met tien spelers aan de wedstrijd, al was het team al na een minuut compleet.
Op de bank: Ed Nederveen en Jeroen Kuil, zojuist teruggekeerd uit Amerika. Gemist werden deze wedstrijd om verschillende redenen André Vermaas, Paul v.d. Duyn-Schouten, Dennis van Vught en Raymon Lubbers. Marcel Sluijter, geblesseerd geraakt in de gewonnen kwartfinale bekerwedstrijd tegen Stedoco een week eerder, nam de coaching op zich.
Drechtstreek begon redelijk aan de wedstrijd. Grote kansen bleven uit, maar het veldspel was verzorgd. Al snel bleek Rijsoord niet van plan mee te werken aan een Papendrechts feestje. Met felle duels en vliegende tackels werd geprobeerd de spelers van het vierde het voetballen te beletten. Dit zorgde voor een felle opening van de wedstrijd op het hoofdveld van Rijsoord.
Na ongeveer 17 minuten deed het vierde voor het eerst echt van zich spreken. Voor die tijd had het duel zich met name op het middenveld afgespeeld, waar de uitstekend spelende Arno van Diest en Robert van Heijst hun duels veelal wonnen. Ook Jouke de Vries wist met - als altijd - keihard werken zijn duels op het middenveld in zijn voordeel te beslissen. Steven Kubbe zorgde voor het eerste echte gevaar, na te zijn aangespeeld in het strafschopgebied. Zijn schot op doel werd in eerste instantie gered door de goede keeper van Rijsoord, maar in het tweede bedrijf wist hij met het ‘chocoladebeen’ alsnog de bal tegen de touwen te werken: 0-1! De opluchting was groot, het doelpunt werd groots gevierd, het meegereisde publiek ging uit zijn dak. Zou het dan toch gaan gebeuren ...
Rijsoord liet zich echter niet van de wijs brengen en stroopte de mouwen nog een stukje hoger op. De duels werden feller en nog geen vijf minuten na de openingstreffer kreeg Rijsoord een vrije trap op ongeveer dertig meter van de goal. Normaal gesproken niet direct gevaarlijk, maar de vrije trap werd snoeihard genomen en belandde in de goal: 1-1.
De vertwijfeling sloeg even toe bij de Papendrechters, maar al gauw pakte het vierde de draad weer op. Toch was het Rijsoord dat het dichtst bij een voorsprong kwam. De boomlange spits van Rijsoord ontving de bal op de rand van het strafschopgebied, kreeg de tijd van de Drechtstreekdefensie om de trekker over te halen en leverde een fraai schot af dat nabij de kruising op het aluminium uiteen spatte.
Rijsoord rook bloed en kwam door goed combineren en felle – soms te felle - duels beter in de wedstrijd. Na een aanslag op de enkels van Robert van Heijst kon de prima leidende scheidsrechter El Addouati niet anders dan geel geven. Twee minuten later ook een gele kaart voor een pittig duel van Steven Kubbe. De toon was gezet.
Drechtstreek 4 bleef goed en georganiseerd voetballen en dit leverde een paar mooie aanvallen op. Ruben Timmermans - door Rijsoord omgedoopt tot HSL - kwam er een paar keer gevaarlijk uit en zocht voortdurend de duels op. Dit leverde Rijsoord een tweede gele kaart op. Na ongeveer 30 minuten spelen werd Ruben vanaf het middenveld aangespeeld en schoot na een goede kapactie met zijn mindere linkerbeen op doel; net over. Twee minuten later behoudt Burak Yanikoglu bij een actie op links goed overzicht, passje op Ruben en een beheerst schot brengt de stand op 1-2.
Rijsoord begreep dat met mooi voetbal Drechtstreek niet kon worden afgestopt en dat leidde tot steeds hardere overtredingen. Enkele minuten voor rust ging Ruben op snelheid goed door aan de rechterkant, waarna hij hard onderuit werd gehaald in het strafschopgebied. Dit is op zich niets vreemds, het is deze competitie (te) vaak gebeurd, maar de gevolgen waren deze keer kwalijker. Waar Ruben vaak na een charge vrolijk opstaat en verder rent over het veld, bleef hij ditmaal liggen en was de pijn heftig. De actie betekende het einde van de wedstrijd voor onze HSL. Jeroen Kuil werd als reserve-trein ingebracht.
Het goede nieuws van deze vervelende actie: de penalty die overbleef en een gele kaart voor de verdediger van Rijsoord. Na enige discussie van de kant van Rijsoord of de bal wel op de stip lag, nam gelegenheids laatste man Mart Witvliet plaats achter de bal. Even wachten tot de keeper een kant kiest en beheerst binnenschieten: 1-3. Het honderdste doelpunt van het seizoen voor Drechtstreek 4.
Na rust werd de wedstrijd in de 56e minuut beslist. Jeroen Kuil breekt door op links, levert een prima voorzet af, verdediger van Rijsoord slaat de bal met de hand weg: penalty, de tweede in de wedstrijd. Mart Witvliet opnieuw achter de bal en daar volgt een niet helemaal onverwacht tafereel. Mart speelde al een prima wedstrijd, maar moest toch even een extra visitekaartje afgeven. Kort aanloopje en … een onvervalste Panenka: 1-4. Het publiek ging uit zijn dak en de toeters van de familie Yanikoglu klonken vol over het hoofdveld. Aan de kant werd het feestje al gevierd.
Rijsoord bleef echter zeer behoorlijk voetballen en de laatste man en aanvoerder schoof vaker door naar het middenveld. Dit zorgde af en toe voor wat gevaar, maar tot echte kansen leidde het niet. Dit was voor een groot deel te danken aan de vele gedisciplineerde verdedigende arbeid van met name Frans Kooijmans, René Kootwijk en Tiemen Witvliet, die vakkundig hun tegenstanders uit de wedstrijd speelden. En als Rijsoord dan toch een keer gevaarlijk werd, lag Jacco van Assenderp wel in de weg om schoten te keren. Dit zorgde voor enige frustratie aan Rijsoordse kant. Een van de Kraaien trapte de bal weg toen hij werd teruggefloten voor een overtreding. Een tweede gele kaart en dus rood was zijn ‘beloning’; Rijsoord verder met tien man.
Even later was het Jeroen Kuil die op links de bal goed kreeg ingespeeld. Hij maakte een prima actie en leek een voorzet te gaan geven. De bal belandde echter op prachtige wijze bij de tweede paal achter de keeper: 1-5. De mooiste goal van de wedstrijd kwam daarmee op naam van Jeroen.
Ook Ronald Rietveld had inmiddels de weg naar het complex van Rijsoord gevonden, hij kwam in het veld voor de moegestreden Steven Kubbe. Niet veel later viel ook Eddy Nederveen in, hij verving Mart Witvliet. Ronald ging als laatste man spelen en Eddy ging proberen om wat te forceren op de rechtshalfpositie.
Na 75 minuten voetballen werd Burak diep gestuurd. Hij omspeelde knap de keeper, maar werd daarna in het strafschopgebied neergelegd door diezelfde keeper: penalty nummer 3. Burak nam plaats achter de bal, als topscorer van Drechtstreek 4 kon zijn naam natuurlijk niet ontbreken op het scorebord. Hij schoot de bal hard in de kruising en maakte daarmee op prachtige wijze zijn 24-ste doelpunt van dit seizoen: 1-6.
De wissels hadden inmiddels champagne uit de kleedkamer gehaald en na het laatste fluitsignaal kon het feest beginnen. Het werd al snel een mooi feestje op het veld. In de kleedkamer luide liederen, de ontbrekende spelers werden op de hoogte gebracht en Ed de Bondt toonde zich van zijn beste kant door kratten bier in de kleedkamer te plaatsen. Deze scheidsrechter en grensrechter heeft uiteindelijk de wedstrijd met een droog pak overleefd. Aangekomen in Papendrecht werd het feest voortgezet in de plaatselijke tapperij, waar het merendeel van de supporters ook al aanwezig was om het feestje te vieren. Het bleef nog lang onrustig.
En nog is het seizoen niet ten einde voor het vierde elftal. Het heeft inmiddels de halve finale van de beker bereikt en treedt daarin waarschijnlijk op zaterdag 22 mei aan. De tegenstander is nog niet bekend. Het elftal hoopt opnieuw te mogen rekenen op de steun van de trouwe supporters die zowel tijdens de kampioenswedstrijd, maar ook bij vele competitiewedstrijden aanwezig waren. Hartstikke gewaardeerd is ook de steun van spelers van het tweede, derde, zesde en zevende elftal bij de wedstrijd tegen Rijsoord. Alle meegereisde supporters bedankt!
Het vizier heeft Drechtstreek 4 inmiddels vol gericht op de halve finale beker om het seizoen van een nog fraaier slotakkoord te voorzien. Liefst in combinatie met een klinkende promotie van het eerste elftal!
We houden jullie op de hoogte.
** | 
|
Powered by siteONdemand, 2010