Het dringt nu ook langzaam tot mij door dat we zijn gepromoveerd naar de 2e Klasse, ja na 64 jaar naar de 2e klasse, u leest het goed.  Wat een pr voor de club. Een krantenkop als: promovendus met veel perspectief stond in De Klaroen. Ook AD / De Dordtenaar pakte uit met een groot verslag. Geweldig voor een club met een dergelijk trotse en trouwe aanhang. Was Drechtstreek voorheen het kleine broertje van v.v. Papendrecht, nu mogen de blauwwitten zich wat mij betreft gerust de grote broer noemen.

Wat een seizoen hebben we met zijn allen gedraaid. Goed begonnen in de eerste helft van de competitie, een terugval direct na de winterstop en een goede eindsprint leverden ons een ticket op voor de felbegeerde nacompetitie.  Ik heb een aantal malen in de nacompetitie gestaan tijdens mijn trainerscarrière maar dit was toch wel een bijzondere. Erg bijzonder omdat we het geheel op eigen kracht hebben gedaan en met eigen jongens van de club. Het was heerlijk om te zien en te voelen hoe de gehele club zo intens betrokken is geweest bij het totale gebeuren. En niet te vergeten zoveel eigen jeugd die een behoorlijk steentje bij heeft gedragen aan de promotie. Het was een genot om te zien hoe de jonge knapen van amper 17 jaar zich moeiteloos staande wisten te houden tussen de vele ervaren spelers. Dat impliceert dat Drechtstreek het in al haar geledingen geweldig goed doet op dit moment. Er wordt op alle niveaus hard gewerkt om het totale niveau en imago van de club op de vijzelen.  Maar ook het kampioenschap van A1 en de nacompetitie van het 2e team doen uiteraard niets af van de geweldige prestatie van het eerste. Uiteraard zijn er meerdere teams kampioen geworden, maar daar ben ik op dit moment niet geheel van op de hoogte.

Die nacompetitie was er één om in te lijsten. Wat een groot feest. Ik heb nimmer een dergelijk sportieve ploeg als GVV’63 gekend die ondanks het verlies, zich als een waardig tegenstander gedroeg. Wat een feest  na afloop in onze kantine. Wie verwacht nu zo’n uitbundige tegenstander die was uitgeschakeld. Hulde voor het voetbal en de sportiviteit, dat zoiets nog bestaat in het voetbal. We vergeten onze vrienden uit Gameren niet en als het effen kan spelen we een vriendschappelijke wedstrijd tegen ze.

Wat was ook de ontlading groot na afloop tegen SSC’55. Die supporters van Drechtstreek, wat een kanjers zeg; al die vlaggen, het vuurwerk het was geweldig en wat een beleving. Maar ook de mensen die de gehele organisatie op zich hebben genomen bij de  thuiswedstrijden GVV’63 en SSC’55. Het was vlekkeloos  er is geen enkele wanklank geweest en ga er maar aan staan om alles in goede banen te leiden.

Ja en dan mijn eigen ploeg. Wat een geweldige ploeg met karakter en doorzettingsvermogen. Het is niet alleen kwaliteit, maar het is nog veel belangrijker samen een prestatie te leveren. Het is een heuse vriendenploeg die samen een ongeëvenaarde prestatie heeft geleverd. Er is geen wanklank geweest en als je binnen twee seizoenen van de vierde naar de tweede klasse promoveert mag je wel spreken van een megaprestatie.  Hier wil ik mijn naam nog wel een paar seizoenen aan verbinden.  Niet in de laatste plaats wil ik toch de begeleiding noemen: de leiders Robert en Sjoerd , verzorger John en fysiotherapeut Carla en vlagger Jan  zijn van ongekende steun geweest en hebben aan dit grote succes bijgedragen. Ook mag ik Harry en Buddy niet vergeten die zich geheel in het belang van het  team geschikt hebben met het afstaan van spelers. Hierdoor had ik altijd de beschikking over voldoende spelers. Buddy heeft met mij zelfs meegelopen in de nacompetitie, klasse allemaal!